Seter irlandzki – rudzielec pełen werwy

Seter irlandzki – rudzielec pełen werwy

Któż nie oprze się temu pięknemu, mahoniowemu kolorowi sierści! Elegancki i dystyngowany myśliwy, który wielką miłością kocha swoją rodzinę. Jesteś aktywny i szukasz oddanego przyjaciela, z którym będziesz mógł z upodobaniem wędrować po leśnych szuwarach, koniecznie dowiedz się więcej o seterze irlandzkim!

Wygląd i pielęgnacja

Według klasyfikacji FCI, setery irlandzkie znajdują się w VII grupie, pośród wyżłów brytyjskich. Tak jak i one, prezentują szlachetną i sportową sylwetkę, która jednocześnie sprawia wrażenie wdzięcznej i łagodnej. Psy dorastają do 58-67cm w kłębie, osiągając wagę od 26-32kg. Suki są mniejsze, wzrost oscyluje w granicach 55-62cm, mają też nieco niższy ciężar. Setery posiadają długą kufę i nisko osadzone uszy, które zwisają tuż przy policzku. Proporcjonalny tułów z głęboką klatką piersiową jest idealnym miejscem dla dużych płuc sportowca.

Szata setera jest zróżnicowana, w zależności od rejonu ciała, na którym się znajduje. Najkrótsza i miękka jest na głowie, przedniej stronie kończyn i końcach uszu. Większość sylwetki pokrywa przylegający i niefalisty włos umiarkowanej długości. Zdecydowanie dłuższą i bardziej obfitą sierść tworzącą frędzle, które nosi na wierzchu uszu, tylnej stronie kończyn oraz w pasie ciągnącym się od brzucha aż na przedpiersie. Szyku dodaje ogon z ozdobnym piórem z długiego włosa. Umaszczenie setera irlandzkiego jest w kolorze soczystego kasztanu, dopuszcza się również minimalne, białe znaczenia w wybranych miejscach.

Codzienna pielęgnacja nie jest bardzo czasochłonna. Po spacerach warto sprawdzić ich szatę i usunąć ewentualnych pasażerów na gapę, np. wbijające się kłosy i liście, które mogą tworzyć kołtuny. Warto przeczesać sierść szczotką lub grzebieniem. Okres linienia zależny od płci oraz pór roku może być dosyć obfity, wtedy więcej czasu poświęcisz na wyczesywanie podszerstka. Warto wyposażyć się w szampony intensyfikujące kolor, dla psów długowłosych oraz odpowiednie odżywki. Do kąpieli i wszelkich zabiegów pielęgnacyjnych oczywiście trzeba przyzwyczajać psa już od szczenięcia. Pamiętaj o szczególnej dbałości o wiszące uszy – zaglądaj i sprawdzaj ich stan na bieżąco. Możesz też szepnąć coś miłego, np. spacerek.

 

Co nieco o historii seterów irlandzkich

Prawdopodobnie setery powstały ze skrzyżowania dużych spanieli z pointerami, chociaż nie istnieją żadne dokumenty na ten temat. W połowie XVIw. istniały podobne spaniele, które uczono specyficznego sposobu polowania – wystawiania i przywarowywania. Psy skradały się, podchodząc do ukrytych w zaroślach ptaków i natychmiast przypadały do ziemi. Gdy były już blisko, pojawiali się myśliwi, którzy zarzucali na zdobycz siatkę. Od tej techniki wzięło się określenie rasy ,,sitting spaniel”, które z czasem ewoluowało w ,,sitter”, aż do ostatecznego settera. Inna hipoteza odnośnie do etymologii nazwy mówi o pochodzeniu od wyrażenia ,,to set” – przypaść do ziemi, wystawiać. W XVIIw. w Irlandii były już znane setery czerwone i czerwono-białe. Pod nazwą irish setter rasa po raz pierwszy wystąpiła w 1803r. Wielokrotnie wychwalano jej cechy użytkowe, które niestety w miarę kładzenia nacisku na wystawowy wygląd, wyraźnie się wówczas zatarły. Klub tej rasy działa już od 1882r.

Charakter i usposobienie

Seter irlandzki jest psem pełnym wigoru, który został wyhodowany do polowania na ptaki, takie jak: kuropatwy, kaczki, czy bażanty. Przedstawiciele tej rasy nie przepadają za samotnością, wymagają uwagi ze strony swojego opiekuna i kontaktu z nim. Seter odnajdzie się w rodzinie bez zbytniego doświadczenia w prowadzeniu psów, ale tylko wtedy, gdy jego opiekunowie będą pamiętali o silnie myśliwskim i aktywnym charakterze rasy. Jeżeli nie zapewnisz mu odpowiedniego zajęcia i uwagi, może szukać ujścia swojej energii w nieco inny sposób – stać się niesforny.

To rasa podchodząca życzliwie do ludzi i dzieci. Ze względu na ich gabaryty i zdecydowaną chęć do biegania oraz zabawy, trzeba uważać przy młodszych dzieciach. Mają silny instynkt myśliwski, więc do innych, zwierzęcych domowników trzeba go przyzwyczajać od najwcześniejszych dni. Od samego początku ćwicz też naukę przywołania, ponieważ jak poczuje jakiś interesujący ślad, może zabrać łapy za pas i ruszyć tropem. Nawet jeśli droga będzie prowadziła przez teren podmokły, gęste krzaki i bagna. Zazwyczaj chętnie pływają, można z nimi uprawiać canicross, bikejoring i dogtrekking. Musisz jednak pamiętać, że wszelkie treningi możesz rozpocząć dopiero po zakończeniu wzrostu malucha. Wybiegany i spełniony z chęcią odpocznie przy Tobie na kanapie. Posiadają naturalny ,,wyłącznik”, który pozwala im na szybkie przejście z dzikiej gonitwy na dworze w stan domowego relaksu.

Setery podlegają próbom pracy, więc jeśli chcesz robić karierę wystawową, musisz od samego początku zapoznać go z jego pierwotnym przeznaczeniem. Wycieczki do lasu, poznanie ptactwa i wody to wtedy absolutna konieczność. Przyzwyczajaj psa do jazdy samochodem od małego, zabezpiecz go specjalnymi pasami samochodowymi.

Akcesoria i wyposażenie

O jakich rzeczach musisz pamiętać, planując pojawienie się setera irlandzkiego? Oto kilka z nich:
Dobrej jakości smycz. Seter może mieć chętkę ruszenia przed siebie, musisz wiedzieć, że Twoja dłoń dzierży solidny kawałek taśmy, która nie umknie w niespodziewanym momencie.
Identyfikator dla psa. Jak już gdzieś go poniesie, np. w parku do Twoich znajomych, to warto, aby był zabezpieczony.
Psia mata. Ze względu na jego dłuższą sierść i spore zamiłowanie do biegania po błocie miej na uwadze odpowiednią, najlepiej przenośną formę ochrony przez mokrym, psim kaloszkiem z frędzlami.

Seter irlandzki – wady i zalety

ZALETY:
wdzięczny i przyjazny towarzysz aktywnego opiekuna,
wymaga sporej, codziennej dawki ruchu,
bardzo fajnie odnajdzie się w rodzinie z dziećmi,
żywiołowy i wytrzymały, chętnie weźmie udział w wybranych dyscyplinach sportowych,
jest po prostu… piękny, nawet cały obśliniony i z rzepem na uchu.

WADY:
potrafią pójść tropem swoich braci, trzeba na to uważać,
jeśli nie zapewnisz mu odpowiedniej dawki ruchu, może przeorganizować Twój dom,
trzeba dosyć często zaglądać w ich uszy, mogą przytrafiać się infekcje