Kastracja psa – kontrowersyjny zabieg

Kastracja psa – kontrowersyjny zabieg

Kastracja często bywa nazywana lekiem na całe zło, szczególnie jeśli chodzi o zachowanie psa. ,,Wykastruj go, będzie spokojniejszy!” – słyszałeś pewnie niejednokrotnie, ale czy możesz do końca wierzyć tym zapewnieniom? Ten zabieg ma równie wielu zwolenników, jak i przeciwników. Ciężko jednostronnie stwierdzić, czy każdy pies lub suka powinien zostać mu poddany. Warto jednak bliżej poznać jego charakterystykę, przebieg i konsekwencje, aby w pełni świadomie podjąć decyzję o jego przeprowadzeniu.

Na czym polega kastracja i sterylizacja?

Kastracja polega na usunięciu organów związanych z układem rozrodczym zwierzęcia, które znajduje się pod narkozą. U suczek najczęściej usuwa się całą macicę oraz jajniki, a u psów jądra i najądrza. W związku z tym, że zwierzę nie powinno wylizywać sobie ran pooperacyjnych, po zabiegu powinno nosić odpowiednie zabezpieczenie. Dla psa jest to zazwyczaj kołnierz (plastikowy, miękki lub dmuchany), a dla suczek odpowiednie ubranko wiązane na plecach. Zwykle powrót do standardowych sił witalnych nie jest długi, ale w okresie rekonwalescencji nie można zbytnio przeciążać zwierzęcia forsownymi wycieczkami i zabawami.

Dlaczego myślimy o kastracji psa?

Istnieje szereg argumentów przemawiających za wykonaniem tego zabiegu, do najważniejszych należą:

Uniemożliwienie rozmnażania

Kastracja zapewnia trwałą antykoncepcję. Jest to ważne zarówno w przypadku psów rasowych, jak i mieszańców. Nie wszystkie psy rasowe będą odpowiednie do dalszej hodowli. Jeśli nie znasz się na odpowiedzialnym rozmnażaniu lub Twój pies ma cechy fizyczne albo psychiczne, które nie powinny być przekazywane dalszym pokoleniom – przemyśl to. Oczywiście w przypadku kundelków kastracja ma na celu ograniczenie liczby niechcianych miotów oraz tym samym bezdomności.

Uniknięcie groźnych chorób

W przypadku suk kastracja pomaga w eliminacji problemów związanych z ropomaciczem lub (u obydwu płci) kwestii związanych z nowotworami narządów rodnych. Zmniejsza ryzyko nowotworów sutka oraz schorzeń prostaty. Niestety, może tym samym predysponować zwierzę do przechodzenia zupełnie innych chorób, o których wspomniano w wadach kastracji zamieszczonych w dalszej części artykułu.

Chęć zmiany zachowania psa

Przeprowadzenie kastracji pozwoli psu na mniejsze zainteresowanie swoimi pobratymcami, co pozwoli mu na większe skupienie na pracy z człowiekiem. Nie jest to jednak szybkie panaceum na wszelkie problemy z zachowaniem. Rozmaite zaniedbania związane z nabytymi zachowaniami związanymi np. z nadmierną pobudliwością nie znikną po operacji jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki.

Sterylizacja suk – ograniczenie uciążliwości związanych z cieczką

Opiekunowie suczek zdają sobie sprawę z niejednokrotnych utrudnień spowodowanych występowaniem cieczki. Przede wszystkim mowa tutaj o plamieniu podłogi, mebli, które należy czyścić lub o zakładaniu suczce odpowiednik majtek. Dodatkowym problemem są spacery, na których trzeba mieć oczy dookoła głowy i mocno trzymać smycz w dłoni. Cieczka to też wahania nastroju i czasowe wyłączenia np. z wystaw psów rasowych. Dzięki przeprowadzonej operacji z pewnością zniwelujemy ryzyko występowania ciąży urojonej.

Wygaszenie zachowań na tle seksualnym

Samce, które czują suczkę, w okresie rui mogą być naprawdę nieznośne. Odmawianie jedzenia, wysiadywanie pod drzwiami w oczekiwaniu na kolejny spacer, niemożność skupienia się na dworze. Ciągłe poruszanie się z nosem w trawie w poszukiwaniu śladów po suczce z sąsiedztwa. Niebezpieczna jest również niezwykła chęć wyrwania się do zauważonej suki w cieczce, niereagowanie na komendy, a czasem wręcz agresja. Kastracja redukuje popęd płciowy i niweluje też takie zachowania jak kopulacja na zabawkach, nogach domowników lub znaczenie moczem.

Kiedy najlepiej wykastrować psa?

Na to pytanie nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Każdy pies ma swoje tempo rozwoju i zaleca się, aby zabieg był wykonany już po jego zakończeniu. Duże rasy dojrzewają wolniej niż mniejsze psy, dlatego z reguły u nich ten zabieg przeprowadza się nieco później. Zawsze decyzję o idealnym terminie na kastrację powinien podjąć kompetentny lekarz weterynarii. Zbyt szybki i pochopny werdykt może mieć niekorzystny wpływ na rozwój młodego organizmu.

Kastracja a sterylizacja

Bardzo często mówi się, że sterylizacja dotyczy suk, a kastracja psów. W rzeczywistości są tu dwa zupełnie inne zabiegi. Kastracja ma na celu usunięcie narządów (macicy, jajników lub u samców jąder i najądrzy), a sterylizacja jedynie podwiązanie nasieniowodów lub jajowodów. Sterylizacja nie pozwala na zapłodnienie, ale nie wygasza zachowań związanych z prokreacją oraz występowania cieczki u suki. U psów zachowana jest produkcja testosteronu oraz popęd płciowy.

Kastracje psów – wady

Jak każdy zabieg ingerujący w standardową homeostazę organizmu, tak i kastracja będzie miała wpływ na ciało psa pod względem fizycznym i psychicznym. Mimo że jest to już często wykonywany zabieg, musisz przygotować się na różne, nieprzewidziane skutki. Do najczęstszych powikłań i następstw, poza ewentualnymi zakażeniami, należą:
– zwiększona tendencja do otyłości psa,
– problem z nietrzymaniem moczu (im większa rasa, tym większe ryzyko) i zakażeniami dróg moczowych,
– większe ryzyko schorzeń nowotworowych prostaty, zmian zapalnych pochwy, problemów z układem kostnym (w przypadku zbyt młodych zwierząt) oraz problemów z niedoczynnością tarczycy,
– zwiększenie nadwrażliwości na dotyk.

Agresja po kastracji?

Najważniejszą wadą jest jednak modyfikacja zachowania, która nie do końca może pójść po naszej myśli. Niestety, ten zabieg może zwiększać agresję w stosunku do innych psów. Wpływ na ten fakt ma nie tylko zmiana hormonalna wewnątrz organizmu, ale też i podejście innych zwierząt. Wykastrowany osobnik pachnie inaczej, co może wzbudzać u pobratymców podejrzliwe podejście. Nie jest to nic dziwnego wśród zwierząt, których zmysłem przewodnim jest węch. Zabieg ten może wzmagać agresję u zwierząt lękliwych i niepewnych siebie, więc nie jest polecany zwierzętom o takich cechach.

Za i przeciw

Każdy opiekun powinien na spokojnie przeanalizować sobie proces kastracji i zastanowić się nad jego efektami. Swoją decyzję odnośnie do jej przeprowadzenia warto skonsultować z hodowcą, lekarzem weterynarii oraz behawiorystą, aby mieć całościowy obraz jej ewentualnego wpływu. Jeżeli nie jesteś do końca pewien, jak operacja wpłynie konkretnie na Twojego psa, możesz spróbować przeprowadzić kastrację farmakologiczną, która nie spowoduje ingerencji chirurgicznej. Wszczepiony czip będzie ograniczał płodność psa na okres kilku-kilkunastu miesięcy. Co najważniejsze, proces będzie odwracalny i da próbny obraz pełnej kastracji.