Nosówka – niebezpieczna wirusówka

Nosówka – niebezpieczna wirusówka

Nazwa tej choroby nie brzmi groźnie, co może skutecznie Cię zmylić. Niestety, w rankingu chorób niebezpiecznych dla psa plasuje się na równi z parwowirozą. Poznaj jej objawy, postacie, sposoby leczenia oraz profilaktykę. Jeśli cokolwiek niepokoi Cię w zachowaniu psa, nie czekaj i od razu zabierz go do weterynarza – szybkość reakcji jest niezwykle ważna.

Jaką chorobą jest nosówka?

Nosówka jest chorobą występującą na całym świecie między innymi wśród psowatych. Po raz pierwszy pojawiła się na kontynencie europejskim w 1761r. Bardzo wysoce zakaźna, całe szczęście kojarzona już przez większość właścicieli. Wywołuje ją wirus nosówki CDV, który jednak dosyć szybko ginie, kiedy jest poza żywym organizmem. Można go też usunąć chemicznymi rozpuszczalnikami typu chloroform lub wystawiając na działanie wysokiej temperatury. Najbardziej narażone są na niego szczenięta pomiędzy 3. a 12. miesiącem życia. Ich zwiększona podatność jest spowodowana okresem intensywnego wzrostu, wymianą zębów oraz osłabieniem związanym z zarobaczeniem. Choroba może jednak wystąpić u psów w każdym wieku. Niestety, najczęściej ma bardzo ciężki przebieg, który kończy się śmiercią wycieńczonego zwierzęcia.

Czy łatwo się zarazić ?

Zarazić się nią można bezpośrednio drogą kropelkową lub pokarmową od nosiciela albo zwierzęcia chorego. Wirusy znajdują się w wydzielinach ze spojówek, nosa oraz moczu i ślinie. Człowiek również może przynieść zarazki na swoim ubraniu lub butach. Kiedy wirus wniknie do ciała swojej nowej ofiary, rozpoczyna swoje namnażanie w węzłach chłonnych oraz migdałkach. Tylko kilka dni zajmuje mu rozgoszczenie się we wszystkich narządach limfatycznych, które uszkadza, zmniejszając odporność organizmu. Cierpią komórki wszystkich układów w ciele zwierzęcia. Najbardziej niebezpiecznym okresem do zarażenia jest wczesna wiosna i jesień.

Jakie są objawy nosówki?

Czas od momentu zarażenia do pierwszych objawów wynosi od 3dni do nawet tygodnia. Zwykle pierwszą informacją jest nagłe pojawienie się temperatury psa około 40-41°C. To, jak pies zareaguje na nosówkę, jest bardzo zróżnicowane. Przede wszystkim zależy od odporności danego osobnika oraz mocy atakującego wirusa. Przebieg choroby może być niejednostajny, wszystko jest zależne od konkretnego organizmu. Poniżej kilka podstawowych postaci nosówki, które mogą dawać swoje charakterystyczne objawy:

 

• nieżytowa – przypomina początkowe stadium, czyli: wysoką gorączkę, wyraźną osowiałość, wydzieliny ze spojówek, nosa oraz biegunkę; często objawy są delikatne i mogą uśpić czujność opiekunów zwierzęcia,
• żołądkowo-jelitowa – objawia się wymiotami i biegunką, stanem zapalnym jelit i żołądka, w późniejszym stadium powoduje wyniszczenie organizmu poprzez odwodnienie i wychudzenie,
• płucna – zwiastuje ją kaszel, pojawia się zapalenie płuc z towarzyszącymi mu wypływami z nosa (nawet ropnymi i krwistymi),

• skórna – pojawiające się pęcherzyki ropne, które zasychają i tworzą strupy; umiejscawiają się one na brzuchu, we wnętrzu ud, wargach, nosie i w okolicy oczu; może ewoluować w tzw. ,,chorobę twardej łapy”, w której następuje pogrubienie skóry na lusterku nosa i opuszkach łap, stają się one dotkliwie popękane i suche,
• oczna – rozpoczyna się ostrym zapaleniem spojówek, może doprowadzić nawet do utraty wzroku,
• nerwowa – niedowłady, niezborność i porażenia wynikające z zaatakowania obwodowego układu nerwowego, przednią część ciała nękają liczne tiki i drgawki; przy zaatakowaniu ośrodkowego układu nerwowego mamy do czynienia z zaburzeniami ruchu i świadomości, silną apatią; wśród powikłań po tej postaci najczęściej występuje padaczka.

Jak leczyć nosówkę?

Nie istnieje jeszcze bezpośredni lek likwidujący wirus nosówki. W początkowym stadium (postaci nieżytowej) można spróbować podać surowicę. Jej działanie i skuteczność jest jednak sprawą dyskusyjną. Pozostałe, objawowe leczenie trzeba dopasować do konkretnej postaci choroby. Przede wszystkim trzeba starać się wzmocnić układ odpornościowy i zwalczyć postępujące infekcje podając antybiotyki. Postać jelitową leczy się, dbając o odpowiednie nawodnienie i podając elektrolity. Wspomaganie odporności jest również związane z zapewnieniem odpowiedniej diety, ponieważ wiadomo, że dobre zahartowanie organizmu zaczyna się w jelitach. Jak na chorobę wysoce zakaźną przystało, nosówka bardzo szybko się rozprzestrzenia. Trzeba o tym pamiętać, jeśli w domu lub u bliskich znajomych jest inny pies. Wydalanie wirusa z chorego psa może trwać nawet 2 miesiące.
Pies, który przeżył nosówkę, będzie nosił jej znamiona do końca życia. Szczególnie charakterystyczne są przebarwienia na zębach związane z ubytkami w szkliwie. Możliwe są też deformacje kości lub powikłania na tle neurologicznym.

Czy można ustrzec się tej choroby? Kiedy szczepić psa?

Jedyną i skuteczną formą ochrony przed nosówką jest zaszczepienie psa w odpowiednich cyklach. Szczepienie na nosówkę nie dotyczy wyłącznie szczeniąt, chociaż o nie musisz zadbać szczególnie:

I dawka – 6-7 tydzień,

II dawka – 9-10 tydzień,

III dawka – 12-13 tydzień.

Powyższe dane dotyczące przedziału czasu szczepienia są szacunkowe, najlepiej zwrócić się z tą kwestią do weterynarza prowadzącego, który w odpowiedni sposób ułoży kalendarz. W późniejszym okresie trzeba przeprowadzać stałe, przypominające szczepienia co maksimum 3lata. Pamiętaj, że dopuszczony do szczepienia pies powinien być zdrowy i niezarobaczony. Do profilaktyki warto włączyć dobrze zbilansowaną dietę, która podniesie odporność zwierzęcia. Wirus nosówki prawdopodobnie nie jest niebezpieczny dla człowieka, chociaż istnieją na ten temat liczne spekulacje.